Advocatenpraat

Terwijl boven wordt gepleit, wordt beneden gewacht. (Foto © Unsplash)

Een advocaat verdedigt. Een minister bestuurt.

Wat gebeurt er wanneer die twee rollen samenvallen?

Een advocaat heeft geleerd om zijn cliënt te verdedigen.

Hij of zij leert het ook gaandeweg beter te doen.

Het advocaat zijn wordt een deel van de identiteit.

Dat deel schuift mee aan de mediatafel.

De aandacht is de voeding voor de identiteit.

Geruisloos wordt het de volle identiteit.

Hij of zij leert juridisch correct te spreken.

Hij of zij leert om iedereen te verdedigen.

Dat is geen verwijt. Dat is het beroep.

Een advocaat wordt betaald om argumenten te vinden.

Om twijfel te zaaien waar zekerheid wordt geclaimd.

Om de zwakke plek in het verhaal van de tegenpartij te vinden.

Om gelijk te halen.

Een minister heeft een andere opdracht.

Een minister moet niet verdedigen.

Een minister moet besturen.

De logica van het beroep botst met de logica van besturen.

Besturen vraagt keuzes.

Besturen vraagt verantwoordelijkheid.

Besturen vraagt de bereidheid om te erkennen dat iets niet werkt.

Maar wanneer de advocaat minister wordt, dreigt het ministerschap een rechtbank te worden.

Elke vraag wordt een proces.

Elke kritiek wordt een aanklacht.

Elk falen wordt een verdedigingslijn.

De minister spreekt niet meer om uit te leggen.

Hij spreekt om te pleiten.

Het gaat niet langer over het oplossen van problemen.

Het gaat over het eigen gelijk.

De taal en de snelheid van de taal evolueren mee.

Het hoofd spreekt als een waterval.

Het is voortdurend zichzelf aan het verdedigen.

En hoe sneller de woorden stromen, hoe minder zichtbaar wordt wat er achterblijft.

Want beleid is geen pleidooi.

Een samenleving is geen rechtszaal.

Mensen zijn geen dossiers.

Intussen wachten duizenden mensen op oplossingen.

Zij hebben geen advocaat.

Zij hebben geen toegang tot de mediatafel.

Zij hebben alleen de gevolgen.

Daarom is de grootste politieke illusie niet de leugen.

Het is de verwarring van spreken en handelen.

Van argumenteren met besturen.

Van gelijk krijgen met gelijk hebben.

Beste kijkbuiskijkers,

we zitten erop te kijken.