Over die knop in ons hoofd

Misschien begint dáár vrede, in het zachte klikje van innerlijk bewustzijn. (Foto © Pixabay)

Gerard Bodifé sprak onlangs over “de knop in onze hersenen”, de knop die ons kan helpen om van geweld en angst over te schakelen naar bewustzijn en dialoog.

Een mooie metafoor.

En het zette me aan het denken.

We zeggen vaak: “er is geen knop om van de ene dag op de andere bewust te worden.

”Maar stel dat die knop er wél is, niet als iets mechanisch, maar als een innerlijke mogelijkheid.

Een vermogen dat we allemaal bezitten, maar dat we moeten leren bedienen.

Veel mensen weten niet dat ze die mogelijkheid hebben.

Ze blijven gevangen in hun automatische patronen, hun emotionele reflexen, hun angst en verdediging.

Psychologie probeert dat vaak te vangen in diagnoses, etiketten, stoornissen, en vaak ook terecht, maar veel van wat we “problemen” noemen, zijn in wezen tekorten aan bewustzijn.

We reageren in plaats van te reflecteren.

We herhalen in plaats van te onderzoeken.

Als mentor-coach is dat precies het terrein waarin ik werk: mensen leren die knop voorzichtig te hanteren.

Niet om pijn of conflict weg te drukken, maar om er met helderheid naar te kijken.

Bewustzijn is een vaardigheid, geen therapie, geen truc, maar een levenshouding.

Een traag leren, vol vallen en opstaan.

Er is dus wél een knop.

Hij is niet zichtbaar, maakt geen geluid, maar als je hem leert gebruiken, verandert alles.

Niet de wereld buiten jou eerst, maar de manier waarop jij erin aanwezig bent.

En misschien begint dáár vrede, in het zachte klikje van innerlijk bewustzijn.