Liefde als tegenkracht

Foto © Pixabay

In drie bewegingen neem ik je op sleeptouw richting 2026.

Ziehier het 3de en laatste deel: Liefde als tegenkracht.  

Mijn beste wensen!

Liefde is geen oplossing.

Ze neemt de angst niet helemaal weg,

noch het tekort.

Maar ze verandert de richting waarin we kijken.

Waar angst vernauwt,

opent liefde.

Waar tekort aanspant,

verzacht liefde.

Niet luid.

Niet spectaculair.

Maar dragend.

Liefde is gezien worden

zonder voorwaarden.

Niet omdat je iets presteert,

niet omdat je sterk bent,

maar omdat je er bent.

“Gezond zijn is zich gezien weten zonder zichzelf te moeten verloochenen.” — D.W. Winnicott

Voor veel mensen is dat onbekend terrein.

Wie liefde moest verdienen,

leert zichzelf verlaten

om nabij te blijven,

om niet verlaten te worden.

En wie zichzelf verlaat,

zal de ander nooit echt ontmoeten. 

Liefde begint daarom niet bij de ander,

maar bij het durven blijven.

Bij jezelf.

Bij wat gevoeld wil worden.

Bij wat kwetsbaar is.

Aanwezig zijn,

dat is misschien haar meest onderschatte vorm.

Niet oplossen.

Niet repareren.

Maar blijven, en ruimte geven,

ook wanneer het ongemakkelijk wordt.

Liefde vraagt geen perfectie,

maar echtheid.

Geen antwoorden,

maar aandacht.

Dicht bij jezelf zijn

maakt het mogelijk

dicht bij de ander te komen.

Niet versmolten,

niet verloren,

maar verbonden.

Wie liefdevol in het leven staat,

leeft niet zonder angst,

maar mét vertrouwen.

Niet zonder tekort,

maar met mildheid.

Misschien is liefde

de stille moed

om te leven

zonder pantser.

En misschien is dat genoeg.

Waar liefde is, hoeft niets meer bewezen te worden.