Te vroeg blijven

Niet elke grens sluit af. Sommige grenzen beschermen wat open wil blijven. (Foto © Unsplash)

We spreken vaak over mensen die te snel afhaken, die plots de handdoek in de ring gooien. In relaties gaat het dan over bindingsangst, oppervlakkigheid, het onvermogen om nabij te zijn. Minder zichtbaar is de andere beweging: mensen die te vroeg blijven.

Het zijn vaak hooggevoelige mensen. Mensen die elke nuance aanvoelen, die snel zien wie iemand kán zijn, die onderstromen oppikken, die ongemak en spanning kunnen verdragen, die empathisch ingesteld zijn. Het zijn mensen voor wie diepte geen strategie is, maar een natuurlijke manier van zijn. 

Te vroeg blijven lijkt op zorgzaamheid, loyaliteit, verbondenheid. Maar soms is het iets anders: blijven terwijl de ander nog niet weet of hij of zij wil blijven staan, of die onbewust aan het manipuleren is, zonder zelfinzicht.

Je geeft en investeert je aandacht, je tijd en je aanwezigheid, terwijl wederkerigheid een mogelijkheid blijft, geen werkelijkheid is. Je ziet wat er zou kunnen groeien, en je blijft gericht op dat potentieel. Niet uit angst om alleen te vallen, maar omdat je kunt wachten. De kunst van het wachten zit in je broekzak.  

Te vroeg blijven: nabijheid zonder wederkerigheid, aanwezigheid zonder ontmoeting.

Gaandeweg verschuift er iets. Je past je aan. Onmerkbaar maar meer en meer. Je stelt minder vragen, brengt minder nuance aan. Je bent minder jezelf. Niet omdat iemand dat vraagt, maar omdat je voelt dat het anders te veel wordt.

Zelfverlies gebeurt zelden abrupt. Het komt op kousenvoeten. 

Grenzen gaan niet alleen over nee (kunnen) zeggen. Ze gaan ook over niet verder gaan. Over niet verdiepen wanneer de ander niet meebeweegt. Over niet alleen dragen wat niet gedeeld wordt. Delen is samen dragen.  

Wie kan blijven, vult de ruimte zodra je stopt met dragen.

Wie dat niet kan, valt stil, en dat zegt genoeg.

Grenzen zijn niet altijd muren. Soms zijn het lijnen die aangeven waar wederkerigheid begint.

Vandaag weet ik: te vroeg blijven is geen bewijs van liefde of openheid.

Soms is blijven een uitstel van grenzen. Dat blijkt later, soms veel later, en lijkt het leven voorbij. 

Doe er je voordeel mee. 

Zelfinzicht: ik hoef niet sneller te verbinden dan de ander kan blijven.

Mijn diepte is geen haastwerk.

Wie me wil ontmoeten, mag me volgen,

niet omdat het moet, maar omdat hij of zij dat zelf wil.

Te vroeg blijven is hoop zonder wederkerigheid, 

en soms is de meest zorgzame beweging: 

niet blijven, maar terugkeren, naar jezelf.